Profil de pukingpukingPhotosBlogListesPlus Outils Aide

Blog


6 septembre

ห่างหายไปนาน

คอยเตือน ยามเพื่อนพลั้ง คอยฟัง ยามเพื่อนขอ

คอยรอ ยามเพื่อนสาย คอยพาย ยามเพื่อนพัก

คอยทัก ยามเพื่อนทุกข์ คอยปลุก ยามเพื่อนท้อ

คอยง้อ ยามเพื่อนงอน คอยสอน ยามเพื่อนผิด

คอยสะกิด ยามเพื่อนเผลอ คอยเจอ ยามเพื่อนหา

คอยลา ยามเพื่อนกลับ คอยปรับ ยามเพื่อนเปลี่ยน

คอยเรียน ยามเพื่อนเที่ยว คอยเคี่ยว ยามเพื่อนเล่น

คอยเย็น ยามเพื่อนร้อน คอยหอน ยามเพื่อนเห่า

คอยเฝ้า ยามเพื่อนฟุบ คอยอุบ ยามเพื่อนปิด

คอยคิด ยามเพื่อนถาม คอยปราม ยามเพื่อนหลง

คอยปลง ยามเพื่อนแกล้ง คอยแบ่ง ยามเพื่อนหมด

คอยอด ยามเพื่อนทาน คอยคาน ยามเพื่อนล้ม

คอยชม ยามเพื่อนชนะ คอยสละ ยามเพื่อนชอบ

แล้ว "เพื่อน" ในความหมายของคุณล่ะ....เป็นแบบนี้มั๊ย

อย่าลืมให้ความสำคัญกับคนที่คุณเรียกว่า "เพื่อน" นะ
โดยเฉพาะถ้าเค้าคือเพื่อนจริงๆ

... เธอทุกข์ - ฉันทุกข์ เธอสุข – ฉันสุข.....
เฮ้ย!เบื่อจริงๆวันๆไม่มีอะไรทำ แต่ละวันก็ช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วซะจริง
ตั้งแต่กลับมาจากจีนก็เหงาๆไงไม่รุ
แต่อยู่นุนก็เบื่อๆอยากกลับ
พอกลับมาก็ไม่มีไรทำอีกโอ้ย....
คิดถึงเพื่อนที่จีนจัง....
 
18 juillet

กลับมาสู่ประเทศไทยแล้วเย้เย้....

กลับมาจากจีนตั้งแต่วันที่8แล้ว
พอเครื่องบินลงจอดสู่ท่าอากาศยานเมืองเชียงใหม่แล้ว
รู้สึกขนลุกไงก็ไม่รุ..ดีใจทีจะได้เจอหน้าพ่อแม่ พี่แล้วก็น้อง
ทำตัวไม่ถูกเพราะจากบ้าน จากพ่อแม่มาตั้ง 4เดือนกว่าๆ
กลับมาถึงบ้านนะขอกิน กิน แล้วก็กิน
เพราะคิดถึงอาหารไทยมากๆ
อยู่ที่นู่นก็กินแต่เส้นๆบ้าง  อาหารก็มันๆ
แต่ก็ทำให้ตัวชั้นน้ำหนักขึ้นมาได้ จากที่ตัวเองอะนะ
หนัก36 เดี๋ยวนี้ซิ42 เชื่อไหมว่าตั้งแต่เกิดมา
น้ำหนักไม่แตะเลข40เลย..จริงจริงนะ
เด๋วกินอาหารฝีมือแม่ก่อนนะคิดถึ๊งคิดถึ๊ง....
โปรดติดตามตอนต่อไปว่าน้ำหนักจะลดลงรึเปล่า หึหึหึ....
22 avril

(^_^)

 

 

มาอยู่ที่เมืองจีนนะอ้วนขึ้นเยอะเลยอะ

น้ำหนักจาก36กิโล ขึ้นมาเป็น41กิโล แล้วอะ

แต่จิงๆก็อยากอ้วนขึ้นอยู่แล้วนะ

แต่อยากให้มันลงตรงแขนกะขามากกว่า

นี้เล่นลงหน้าเลยอะถ่ายรูปออกมาหน้าใหญ่มาก

พุงโตอีกต่างหาก  มันก็สมควรอ้วนอยู่หรอกนะ

เพราะอยู่ที่นีอิฉันกินเยอะมากๆ

ตอนแรกๆเพื่อนๆบอกให้กินเยอะๆเพราะตัวผอม

แต่เดี๋ยวนี้กลับบอกว่าหยุดบ้างก็ได้นะ55+

แต่อาหารที่นี่ก็สู้อาหารไทยบ้านเราไม่ได้หรอกเนอะ

                       คิดถเชียงใหม่จัง

                            จุ๊บจุ๊บ

18 avril

เหตุเกิดจากความเหงา

เหตุเกิดจากความเหงา
 
ขอบคุณ..ระยะทางที่ทำให้เราต้องห่างไกล
ขอบใจ..เธอเหมือนกัน ทีเธอเลือกจากฉันไปแสนไกล

ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร
ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายกัน
ทำให้ฉันได้รู้..หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว


เหตุเกิดจากความเหงาที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ

เหตุเกิดจากความเหงาที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ว่าเป็นเธอ..ที่ฉันรักหมดหัวใจ


วันนี้..มาพบเธอ ด้วยใจที่เดินอย่างอ่อนล้า
ต้องการมาพบหน้า ต้องการจะบอกว่าพึ่งเข้าใจ

ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร
ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายกัน
ทำให้ฉันได้รู้..หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว


เหตุเกิดจากความเหงาที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ

เหตุเกิดจากความเหงาที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้..ว่าเป็นเธอ..ที่ฉันรักหมดหัวใจ

            

มีคนเคยบอก ถ้าไม่สูญเสียบางอย่าง ก็ไม่รู้คุณค่าสิ่งนั้น
เหมือนอย่างตัวฉัน ทีเพิ่งรู้ว่าคืนวัน.ที่ผ่านมา ใครคือคนสำคัญ

เหตุเกิดจากความเหงาที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ

เหตุเกิดจากความเหงาที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้..ว่าเป็นเธอ..ที่ฉันรักหมดหัวใจ
 
    
17 avril

คุณสมบัติเพื่อนแท้ ตั้งแต่ ก - ฮ

 คุณสมบัติเพื่อนแท้ ตั้งแต่ ก - ฮ 

ก - เ ก็ บ เ ร า ไ ว้ ใ น ใ จ
ข - เ ข้ า ใ จ เ ร า
ค - ค อ ย เ ป็ น กำ ลั ง ใ จ ใ ห้ เ ร า
ง - ง้ อ เ ร า เ มื่ อ รู้ ตั ว ว่ า เ ข า ผิ ด
จ - จั บ มื อ เ ร า เ มื่ อ ต้ อ ง ก า ร กำ ลั ง ใ จ
ฉ - เ ฉ ย กั บ ค ว า ม ใ จ ร้ อ น ข อ ง เ ร า
ช - ช่ ว ย เ ห ลื อ เ ร า
ซ - ซื่ อ สั ต ย์ กั บ เ ร า ญ า ติ ดี กั บ เ ร า เ ส ม อ
ด - เ ดิ น เ คี ย ง ข้ า ง เ ร า
ต - ติ ด ต า ม ข่ า ว ค ร า ว ค ว า ม เ ป็ น ไ ป ข อ ง เ ร า
ถ - ไ ถ่ ถ า ม ทุ ก ข์ สุ ข

ท - ทำ ใ ห้ ชี วิ ต ข อ ง เ ร า เ ป ลี่ ย น ไ ป
ธ - ธั ม ม ะ ธั ม โ ม กั บ เ ร า
น - นั บ ถื อ เ ร า แ ล ะ น่ า รั ก ใ น ส า ย ต า ข อ ง เ ร า
บ - บ อ ก ค ว า ม จ ริ ง แ ก่ เ ร า
ป - ป ล อ บ ใ จ เ มื่ อ เ ร า ท้ อ
ผ - ผ า ย มื อ ต้ อ น รั บ เ ร า เ ส ม อ
ฝ - ฝ า ก ค ว า ม จ ริ ง ใ จ ไ ว้ กั บ เ ร า
พ - เ พิ่ ม พ ลั ง ใ ห้ แ ก่ เ ร า
ฟ - ฟั ง เ ร า เ ส ม อ
ภ - ภู มิ ใ จ ใ น ตั ว เ ร า
ม - ม อ บ สิ่ ง ดี ดี แ ก่ เ ร า

 
ย - ย ก โ ท ษ ใ ห้ กั บ ข้ อ ผิ ด พ ล า ด ข อ ง เ ร า
ร - รั ก ที่ เ ร า เ ป็ น เ ร า
ล - ล ะ เ อี ย ด อ่ อ น กั บ ค ว า ม รู้ สึ ก ข อ ง เ ร า
ว - ไ ว้ ใ จ เ ร า
ศ - ศึ ก ษ า นิ สั ย ที่ แ ท้ จ ริ ง ข อ ง เ ร า
ส - สั ง เ ก ต ค ว า ม เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง ใ น ตั ว เ ร า
ห - เ ห็ น คุ ณ ค่ า ข อ ง เ ร า
อ - อ ธิ บ า ย ใ น สิ่ ง ที่ เ ร า ไ ม่ เ ข้ า ใ จ
ฮ - เ ฮ ฮ า กั บ เ ร า ไ ด้ ทุ ก เ ว ล า




9 avril

ขอบเขต . . . ที่เราจะ "รัก" ได้

ขอบเขต . . . ที่เราจะ "รัก" ได้

          ความรักที่เกิดขึ้น  . . .
          ท่ามกลางความเหงานั้น เกิดขึ้นได้ง่าย 
          แต่การจะสานความรักต่อ. . . 
          ให้ยืนยาวได้นั้น เป็นเรื่องยาก 

         
ความเหงานั้น  . . . มันโดดเดี่ยว
          เปลี่ยนคนอ่อนไหว  . . .
          ให้กลายเป็นคนอ่อนแอได้
          จนบางครั้ง  . . .ต้องพยายามหาที่ยึดหัวใจ
          ไม่ให้เคว้ง ไปตามแรงกระทบของชีวิต

         
และบางครั้ง  . . . 
          ก็อาจเผลอ ไปยึดใครสักคน. . .ที่ไม่อาจจะยึดได้ 
          เพราะเหตุผล แห่งความเป็นไปไม่ได้ ร้อยพันประการ  . . .

         
แต่  . . . เมื่อความรักได้เกิดขึ้นมาแล้ว 
          ไม่ว่าจะอยู่ร่วมได้ หรือไม่ . . .
          มีสิทธิ์ครอบครอง หรือไม่  . . .
          ก็ไม่อาจที่จะ  . . . ห้ามไม่ให้รู้สึกรักได้

          เมื่อในที่สุดแล้ว  . . .ห้ามไม่ได้
          ก็อาจจะมีอีก ทางเลือกคือ  . . . 
          การปล่อยหัวใจให้ได้ “รั ก”


           แต่  . . .
          ต้องหาที่ยืน ที่เหมาะสมให้กับตัวเอง
          หาบริเวณ ให้ตัวเองให้ได้ 
          และหักห้ามใจ ไม่ให้เตลิดก้าวไปไกล
          จากที่ที่ตัวเองต้องอยู่  . . .

          นอกจาก  . . .กล้าที่จะยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว
          ก็ต้องกล้าที่จะเชื่อมั่นว่า  . . .
          เราต้องยืนอยู่ตรงนั้นให้ได้
          และต้องไม่ไปไกลกว่านี้  . . .

          อยากอยู่ตรงไหนก็ได้ . . .
          แต่ต้องอยู่ในขอบเขต รักได้เท่านั้น
          อย่า! ไปเผลอทำร้ายใครให้เจ็บปวด . . .


 

8 avril

ยินดีด้วยนะย่ะ

                      วันนี้เป็นวันที่พี่สาวฝาแฝดรับปริญญา
เสียใจอะที่ไม่ได้ไปด้วย 
 
เพราะตอนนี้อยู่ที่จีนอีกสามเดือนแหนะถึงจะได้กลับบ้าน
 
ในรูปรับปริญญาของพี่ก็ไม่มีรูปปักษ์อะดิ
ฮือฮือเสียใจจิงๆ 
 
 แล้ววันนี้ญาติพี่น้องก็มากัน
ตอนเย็นเค้าก็ไปเลี้ยงฉลองกัน
 
มะเป็นไรไว้กลับไปแล้วเราค่อยฉลองย้อนหลังเนอะ
 
 
 
เพลง ผูกพัน 
นี่ใช่ไหม อะไร อะไรที่เคยคิด ชีวิตที่มีแต่ฉัน ต่อจากนี้คงตัวคนเดียวอย่างที่คิด นี่หรือที่ใจต้องการ นี่ใช่ไหมที่ฉันเคยฝันตลอดอยู่ในใจ ชีวิตที่ไม่มีเธอรู้สึกเหมือนมันขาดอะไรไปไม่เข้าใจ 
เก็บเรื่องราวที่มันเก่าๆใส่กล่องไว้ มองเห็นแล้วมันปวดร้าว รูปถ่ายเราไปเที่ยวด้วยกันเมื่อตอนนั้น ตอนนี้ยิ่งดูยิ่งเศร้า


ไม่มีเสียงคำคำของเขาที่เราได้เคยฟัง ไม่มีใครให้คอยมาไถ่ม เหลือเพียงแค่ความทรงจำ ที่ย้ำให้รู้ว่า


เธอใช่ไหม ที่หัวใจของฉันผูกพัน

และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว
ขาดเธอไปวันนี้ จึงได้เจอความหมาย ไม่มีเธอวันนี้ ฉันถึงเข้าใจ 
เธอใช่ไหม ที่หัวใจของฉันผูกพัน

และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว
นี่ยังไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว

 

 
 
                                                                     คิดถึงพ่อแม่ พี่ปราง  พี่ปอ  พี่ปิ่น  และก้อน้องปรายนะ
                                                                                          รักทุกคนเลย

เก็บมันเอาไว้

เก็บมันเอาไว้

 

Artist : สครับบ์ (Scrubb)
 วันเวลาเดินทางอย่างช้าๆ กี่วันมาแล้วที่เดินเข้ามา

           
กี่วันมาแล้วที่เดินเข้ามาและออกไป

                         
เธอยังคงเดินทางอยู่ใช่ไหม กี่คนมาแล้วที่เดินเข้ามา

          
กี่คนมาแล้วที่เดินเข้ามาและจาก (ไป

 ** อย่าร้อง หากเธออยากรัก เก็บมันเอาไว้เรื่องราวดีๆ
          
เก็บมันเอาไว้เรื่องราวดีๆ ที่ต่างคนเคยรัก ต่างคนเคยหา

                     วันนั้นจะผ่าน และจำลึกตลอด (ไป)

เธอยังคงรอใครอยู่ใช่ไหม สักคนที่รักและคอยห่วงใย

           
เมื่อใครคนนั้นเขาเดินเข้ามาและจากไป


       ได้โปรดเถอะอย่าร้อง หากเธออยากรัก เก็บมันเอาไว้เรื่องราวดีๆ

             
เก็บมันเอาไว้เรื่องราวดีๆ ที่ต่างคนเคยรัก ต่างคนเคยหา

   
วันนั้นจะผ่าน และจำลึกตลอดไป

ฟังเพลงนี้ทีไรรู้สึกเหงาๆไงก็ไม่รู้ดิเมื่อไรจะมีใครซักคนเดินเข้ามาสักที่  น้า.......(แล้วใครคือคนคนนั้นช่วยมาบอกฉันที)
19 mars

ทำได้แล้ว

ในที่สุด
ก็มีมายเสปซกะเค้าสักกะที
วันนี้อากาศหนาวจังเยย
ฝนตกด้วย
ไม่รู้ว่า
ฝนที่ตกทางนี้จะหนาวถึงคนทางโน้นมั้ย